32 pomysły na prezent dla chłopca w wieku 3 lat

Kręcenie wszystkim, co się obraca, maluch zamieni tu we własną maszynę, w której trybiki ruszają po kolei.

Sam dokłada kolejne kawałki, przestawia je i szuka ustawienia, przy którym wszystko naraz zaczyna się kręcić. Gdy mama gotuje obiad, rozkłada się przy kuchennym stole i pokazuje jej, który kawałek trzeba popchnąć, żeby ruszyła cała budowla.

Maluch, który na widok syreny za oknem przerywa zabawę i biegnie do szyby, dostaje swoją straż do budowania własnymi rękami.

Sam dopina kolejne elementy, sadza figurkę z przodu i kieruje wąż w stronę kanapy, gdzie płonie wymyślony pożar. Po akcji ogłasza powrót do remizy i parkuje pojazd przy łóżku na następne wezwanie.

Na podłodze w przedpokoju, kiedy mama szuka kluczy, trzylatek stawia garaż dla ulubionego autka i sprawdza, czy wjedzie ono do środka.

Gdy dach się zapada, rozbiera kawałek ściany i poszerza podstawę, a dorosły przysiada obok i dobudowuje sąsiedni budynek. Na koniec wprowadza autko przez bramę i parkuje je w środku.

Kawałek po kawałku chłopiec, który lubi kręcić się przy gotowaniu, rozdaje własną pizzę każdemu, kto usiądzie obok.

Pilnuje, żeby miś i lalka dostali po równo, i dokłada porcję temu, kto głośno się upomni. Na koniec ogłasza zamknięcie lokalu i od razu otwiera go znowu dla następnych chętnych.

Kiedy z radia w kuchni leci ulubiona piosenka, trzylatek marzący o prawdziwym instrumencie łapie swoje ukulele i brzdąka do rytmu.

Śpiewa na całe gardło, uderza w struny mocniej przy refrenie i każe rodzicom klaskać do taktu. Między utworami sam zapowiada kolejny numer, jakby stał na scenie.

Zanim przyjdzie pora na kąpiel, trzylatek rozkłada klocki na dywanie i stawia most, pod którym przejadą jego resoraki.

Gdy auto zahaczy o górę, sam podwyższa podpory i sprawdza, czy zmieści się nawet największa wywrotka. Na koniec ustawia pod mostem całą kolumnę samochodów i ogłasza otwarcie trasy.

Te zębatki Learning Resources oddają w ręce trzylatka kręcenie, które dotąd oglądał tylko przez szybkę pralki.

Łączy kilka kół, popycha palcem dowolne z nich i patrzy, jak rusza cała reszta. Po dołożeniu następnego koła sprawdza, w którą stronę kręci się teraz to na samym końcu.

Zwierzaki, które trzylatek pokazuje palcem w każdej książeczce i nazywa na głos, może teraz ułożyć samodzielnie.

Obraca fragmenty, przymierza je w różnych miejscach i głośno ogłasza, kto już wyłonił się na obrazku. Przy śniadaniu rozsypuje całość na stole i zaczyna od nowa, zanim ktoś zdąży sprzątnąć talerze.

Pytania o to, kto gasi pożary, a kto pilnuje porządku na ulicy, trzylatek może zamienić w obrazki układane własnymi rękami.

Dopasowuje kolejne kawałki i przy każdym nazywa, kto właśnie jedzie na pomoc. U dziadków rozkłada gotowe obrazki na stole i opowiada dziadkowi, który zawód wybrałby dla siebie.

Kto wybiera prezent dla chłopca, który zna nazwy dinozaurów lepiej niż dorośli, da mu zabawę, w której sam prowadzi śledztwo.

Przy stole razem z tatą wypatruje wskazówek, pokazuje je i na głos mówi, kogo podejrzewa. Gdy zagadka się wyjaśni, od razu rozkłada nową rundę i decyduje, kto zaczyna.

Przedszkolak, który rozpoznaje Pokémony starszego rodzeństwa i chce grać razem z nim, dostaje zabawę o prostych zasadach przy rodzinnym stole.

Partia trwa od 20 do 30 minut, więc zmieści się między kolacją a kąpielą. Po każdej rundzie chłopiec sam przygotowuje kolejną i decyduje, kto odkrywa pierwszy.

Ta farma Schleich daje trzylatkowi, który przy każdym płocie naśladuje muczenie i rżenie, miejsce, gdzie sam rządzi zagrodą i ustala porządek dnia.

Rozdaje figurkom zadania i decyduje, kto idzie na pastwisko, a kto zostaje w zagrodzie. Przed snem zamyka obejście i każdemu mieszkańcowi po kolei życzy dobrej nocy.

Ten pluszowy Spidey wędruje pod pachą trzylatka, który każdą akcję ratunkową zaczyna okrzykiem i biegiem po całym mieszkaniu.

Przy budowie bazy z poduszek chłopiec sadza bohatera przy wejściu i powierza mu pilnowanie kryjówki. Gdy baza stoi, maluch zabiera pajęczego kompana na kolejną wyprawę między fotelem a kanapą.

Zjazdy z wysoka i głośne ogłaszanie zwycięzcy to zabawa w sam raz dla chłopca, który wozi resoraki po całym mieszkaniu.

Ustawia autka na górze, puszcza je kolejno w dół i wypatruje, które szybciej dotrze do mety. Po kolacji przebudowuje tor i każe tacie wybrać auto, któremu będą razem kibicować.

Ten kontenerowiec zamienia dywan w port dla trzylatka, który każdy karton i koszyk chce sam załadować i gdzieś zawieźć.

BRIO przeznacza go dla dzieci od 3 lat, a chłopiec sam obsługuje dźwig i wybiera, który ładunek płynie pierwszy. Przy nabrzeżu ułożonym z klocków rozładowuje wszystko do ostatniej skrzyni i ogłasza, że port jest zamknięty.

Przygody Spideya i jego przyjaciół trafiają na kolana trzylatka, który w każdej zabawie wspina się po meblach jak pająk.

Na kanapie obok taty sam wybiera stronę, dobiera barwy do pajęczego stroju i opowiada na głos, kogo Spidey właśnie ratuje. Gdy tata pyta o koniec akcji, przewraca kartkę i rozpoczyna kolejną misję ratunkową.

Gdy zza ściany dobiega warkot wiertarki u sąsiadów, trzylatek sięga po własnego robota i też zabiera się do pracy.

Z poważną miną przykręca kolejne części i sprawdza, czy wszystko trzyma się mocno. Na koniec ustawia gotową figurkę na półce i pokazuje ją każdemu, kto zajrzy do pokoju.

To pióro tiptoi trafia do rąk trzylatka, który przy każdej książeczce dopytuje dorosłych, kto i co robi na ilustracji.

Ravensburger przeznacza je dzieciom od 2 do 3 lat, do zabawy w pojedynkę. W drodze do babci, na tylnym siedzeniu, chłopiec sam przykłada pióro do kolejnych obrazków i wybiera, od którego zacznie.