27 pomysłów na prezent dla chłopca w wieku 11 lat

Ten tor kulkowy rośnie razem z pomysłami chłopca, który lubi konstruować, przestawiać elementy i poprawiać swoje budowle.

Gdy kulka zjedzie nie tam, gdzie miała, przesuwa fragment toru i puszcza ją jeszcze raz, aż trafi do mety.

Ferrari 499P do samodzielnej budowy trafi do chłopca, który śledzi każdy wyścig i rozpoznaje bolidy po samej sylwetce.

Gotowy bolid stanie na parapecie obok plakatu z ulubionym zespołem, skąd łatwo go zdjąć i odtworzyć zakręt z ostatniego wyścigu.

Kupując prezent dla chłopca, który na zwykłej deskorolce zna każdy trik, dajesz mu jazdę do opanowania od zera.

Pod skateparkiem razem z kolegą wyznaczają tor między pachołkami i na zmianę sprawdzają, kto zmieści się w ciasnych zakrętach.

Element po elemencie chłopak zapatrzony w gwiazdy składa własny model kosmosu i widzi, jak z drobnych kawałków wyłania się coraz większa całość.

Przy biurku sam dobiera kolejne fragmenty, sprawdza, gdzie który pasuje, i na głos nazywa każde ciało niebieskie.

Gracz, który w Minecrafcie zawsze wypatruje Creepera, może teraz postawić go na swoim biurku jako lampkę.

Wieczorem gasi duże światło w pokoju i przy jego blasku pakuje plecak na następny dzień.

Ta łamigłówka daje chłopcu, który lubi samodzielnie dochodzić do odpowiedzi, zadania tylko dla niego, bez szukania przeciwnika do partii.

W autobusie do szkoły wyjmuje ją z plecaka i przestawia elementy, sprawdzając kolejne pomysły. Kiedy autobus podjeżdża pod szkołę, zapamiętuje, na którym etapie przerwał, żeby potem zacząć od tego miejsca.

Te karty pojadą na kolonie z chłopcem, który szybko zbiera wokół siebie nową paczkę, i zajmą cały pokój przed ciszą nocną.

Na łóżku piętrowym współlokatorzy spierają się, czy wydarzenie z kolejnej karty nastąpiło przed tym, które leży obok, czy po nim. Chłopiec słucha ich pomysłów i pilnuje, żeby każdy się wypowiedział, zanim ułożą je w szeregu.

Miłośnik Pokémonów, który zna swoje ulubione stworki lepiej niż tabliczkę mnożenia, dostaje je rozsypane na kawałki do samodzielnego złożenia.

Według producenta układanka jest przeznaczona dla dzieci od 8 lat. Niedokończony obraz układa na dużej tacy i przed kolacją przenosi go z kuchennego stołu na swój regał.

Wieczorem, gdy rodzice kończą zmywanie, chłopak, który lubi rządzić przy rodzinnych rozrywkach, sam rozkłada planszę Schmidt na stole w salonie.

Zaprasza mamę, tatę i rodzeństwo, a potem pilnuje, żeby nikt nie odszedł przed końcem rozgrywki. Przegrany odkłada pudełko na półkę i obiecuje rewanż.

W ferie zimowe, przy biurku w swoim pokoju, chłopiec, który zbiera kosmiczne ciekawostki z książek, rozsypuje przed sobą fragmenty planet.

Zaczyna od Słońca, a przy każdej dopasowanej planecie przypomina sobie, co o niej czytał. Gdy utknie przy trudniejszym fragmencie, zdejmuje z półki atlas nieba i sprawdza, co powinno leżeć obok.

Na postoju w górskim schronisku podczas szkolnej wycieczki chłopak, który prowadzi dziennik podróży, dorysowuje pisakami STABILO zdobyty właśnie szczyt.

Trasę zaznacza na odręcznej mapce wyraźną linią, a obok podpisuje mijane doliny, żeby każdy etap wyprawy miał swoje miejsce na stronie.

Kolorowe pisaki Faber-Castell zamienią czyste kartoniki w talię potworów dla chłopca, który sam wymyśla gry karciane dla kolegów.

Przy biurku każdemu stworowi rysuje pancerz i pazury, a w rogu karty wpisuje jego siłę ataku. Gotową talię tasuje i podsuwa bratu, żeby sprawdzić, czyj potwór wygra starcie.

Ta masa STAEDTLER Air Basic trafi w ręce chłopca, który sam wymyśla swoje konstrukcje i nie zagląda do żadnej instrukcji.

Przy biurku formuje górski wąwóz dla swoich figurek i kciukiem wygładza zbocza, po których potem wspina się jego oddział. Na koniec dolepia nad przepaścią kamienny most, gotowy na kolejną bitwę.

Kibic, który nie przepuszcza żadnego meczu Messiego, może wreszcie własnoręcznie zbudować coś na cześć swojego idola.

Składanie łatwo rozłożyć na przerwy w transmisji: między połowami dokłada kolejne elementy, a po gwizdku sędziego wraca do oglądania.

Wręczając klocki Plus-Plus jedenastolatkowi, który szkicuje w zeszycie własne roboty, dajesz mu sposób, by przenieść je z kartki na biurko.

Sam dobiera barwy do każdej części i przestawia klocki, dopóki model nie przypomina szkicu. Gotową figurę stawia przy lampce, a gdy narysuje następną, rozbiera ją i zaczyna od nowa.

Ten aksolotl z Minecrafta rozjaśni kąt pokoju jedenastolatka, który w grze najchętniej otacza się zwierzakami.

Gdy nocuje u niego kolega, chłopak stawia lampkę na podłodze między materacami, a przy jej blasku obaj planują następną budowlę.