33 pomysły na prezent świąteczny dla 5-latki

Obdarowując dziewczynkę, która uwielbia baśnie o czarownicach, dajesz jej grę do wspólnych rozgrywek z rodzeństwem.

W trakcie partii śledzi ruchy pozostałych graczy, pilnuje kolejności i czeka, aż sama będzie mogła zagrać. Po ostatnim ruchu chowa kulę do pudełka i prosi rodzeństwo o rewanż.

Zbieraczka drobnych skarbów, która chowa muszelki i spinki po kieszeniach, sama udekoruje schowek, w którym będą na nią czekać.

Wybiera kolory, decyduje, gdzie zalśni każdy wzór, i pracuje bez pośpiechu. Gotowe pudełko stawia na półce nad łóżkiem i wieczorem odkłada do niego bransoletkę zdjętą przed snem.

Przy dekorowaniu pierników dziewczynka, która ma w pokoju Toniebox, stawia na nim Myszkę Miki i słucha świątecznej opowieści.

Bez Tonieboksa figurka nie zagra, więc to prezent dla domu, w którym takie pudełko stoi. Ręce ma wolne, więc ozdabia lukrem kolejne gwiazdki i nasłuchuje, co spotka bohatera.

Jeśli pięciolatka, dla której wybierasz prezent, zawsze zagląda dorosłym przez ramię przy wkręcaniu półki, tu dostaje własny sprzęt majsterkowicza.

Gdy rodzic coś naprawia w przedpokoju, ona przykuca obok przy szafce na buty i na niby dokręca jej drzwiczki. Potem sama sprawdza, czy uchwyt przestał się chwiać.

Ta syrenka Barbie zamieszka w pokoju dziewczynki, która rysuje fale na każdej kartce i wymyśla podwodne królestwa.

Dziewczynka rozkłada na podłodze niebieski koc jako morze i prowadzi po nim lalkę, trzymając ją za syreni ogon, jakby płynęła. Sama ustala, kogo syrenka spotka po drodze i komu pomoże wrócić do domu.

Przed snem, na parapecie w swoim pokoju, dziewczynka nucąca piosenki z Krainy lodu urządza scenę dla własnej lalki Elsy.

Sadza królową na brzegu parapetu, przygasza lampkę i śpiewa razem z nią ulubiony refren, zanim położy się do łóżka.

Ulubienice z kolekcji Barbie dostają wspólne mieszkanie u dziewczynki, która przebiera je co chwilę i wymyśla im wizyty u przyjaciółek.

Baterie AA, podobnie jak same lalki, trzeba dokupić osobno. Po przedszkolu rozsadza swoje mieszkanki po kątach i ustala, która z nich podejmuje dziś gości przy herbatce.

Karmienie i usypianie bobasa na niby to codzienny rytuał dziewczynki, która chce mieć wszystko dla swojej podopiecznej pod ręką.

Po złożeniu sama zabiera całość do koleżanki i tam od nowa urządza kącik małej opiekunki.

Wielbicielka baśniowych stworzeń, która w każdej zabawie wysyła zwierzątka na nowe wyprawy, dostaje rodzinę aksolotli z BAYALA do własnych opowieści.

W kartonowym pudełku wyłożonym muszelkami urządza im staw i ustala, gdzie mama układa młode do snu.

Mała fryzjerka, która czesze każdą lalkę i pluszaka w domu, dostaje toaletkę kucyka Sylvanian Families, przy której otworzy salon piękności na niby.

Sama dobiera klientkom fryzury, zapisuje je na kolejne wizyty i decyduje, dokąd każda pójdzie po wyjściu z salonu. Gdy wpadnie kuzynka, ustawia mebelek na stoliku i obie na zmianę czeszą swoje zwierzątka.

W niedzielny poranek, jeszcze w piżamie, dziewczynka zachwycona księżniczkami Disneya rozkłada obrazki na kołdrze i szuka par.

Odwraca je po kolei, zapamiętuje, gdzie leży która bohaterka, i zaprasza mamę albo tatę do rozgrywki. Zebrane pary układa w stosik przy poduszce i liczy, kto ma ich więcej.

W niedzielne przedpołudnie na dywanie w salonie dziewczynka, która zna każdego pieska z Psiego Patrolu, układa z rodzicami chwiejną wieżę.

Na zmianę ostrożnie podbierają klocki i dopingują się nawzajem przy każdym ruchu. Kiedy wszystko runie, sama zbiera elementy i stawia budowlę od nowa do kolejnej rundy.

Ta układanka zabiera do świata pradawnych gadów dziewczynkę, która rozpoznaje tyranozaura szybciej niż własne kredki.

Sama wyszukuje pasujące kawałki, dokłada je po kolei i każdemu gadowi nadaje imię. Po kolacji rozkłada gotowy obrazek na stoliku w salonie i pokazuje rodzicom, gdzie mieszka jej ulubieniec.

Ciekawskiej dziewczynce, która ciągle sprawdza, co się stanie, gdy coś popchnie, Slinky daje materiał do własnych eksperymentów z ruchem.

Z poduszek i książek układa na dywanie pochylnię, rozciąga sprężynę i patrzy, jak daleko zajdzie. Potem zmienia nachylenie i zgaduje, czy tym razem Slinky dotrze aż do kanapy.

Pojazdy budowlane mają swoje miejsce na stoliku dziewczynki, która na spacerze zawsze przystaje przy płocie placu budowy.

Według producenta układanka jest przeznaczona od 4 lat, więc pięciolatka sama dobiera kawałki i szuka maszyn znanych zza płotu. Skończoną scenę pokazuje tacie i każdej maszynie nadaje własną nazwę.

Ta gra z liskiem weterynarzem wpasowuje się w zabawy dziewczynki, która bandażuje pluszaki i każdej lalce mierzy temperaturę.

Producent poleca ją od 4 lat, więc pięciolatka siada do rozgrywki z rodzicami i sama pilnuje, czyja kolej.

W wigilijne popołudnie, czekając na kolację, pięciolatka rozkłada Hoppe Reiter na ławie w salonie i zaprasza babcię do wspólnego wyścigu.

Sama pilnuje kolejności i dopinguje swoją rywalkę, gdy ta zostaje w tyle. Kiedy mama woła do stołu, zostawia planszę rozłożoną i umawia się z nią na rewanż.

Wieczorne partie przy stole należą do ulubionych chwil dziewczynki, która sama zwołuje rodziców i rodzeństwo do wspólnej zabawy.

Z kolekcji wybiera, od czego zaczną, i pilnuje, żeby nikt nie pominął swojej kolejki. Po ostatniej rundzie sama chowa wszystko do pudełka i zapowiada, w co zagrają następnym razem.

W świątecznej drodze do dziadków mała odkrywczyni, która marzy o leśnych wyprawach i tropieniu żuków, trzyma na kolanach własną porcję przygód.

Po każdej stronie opowiada rodzicom z tylnego siedzenia, co udało jej się wytropić na szlaku.

Ta mozaika daje dziewczynce, która zbiera świecidełka i lubi drobne, staranne zadania, zajęcie na własnych zasadach i we własnym tempie.

Palcem przenosi kolejne lśniące punkty na wzór i patrzy, jak obrazek nabiera blasku. Gotową pracę przypina magnesem do lodówki, żeby cała rodzina obejrzała ją przy śniadaniu.

Dopasowywanie kolorowych kawałków daje spokojne zajęcie dziewczynce, która lubi starannie układać drobiazgi i chwalić się gotowymi pracami.

Sama decyduje, od którego obrazka zacznie, i pracuje we własnym tempie. Gdy starsze rodzeństwo odrabia lekcje, siada obok przy biurku i zajmuje się własnym dziełem.

Wybierając upominek dla pięciolatki, która zna każdą akcję Chase'a z Psiego Patrolu, dajesz jej blok do naklejania własnych scen z ulubionym pieskiem.

Przy świątecznym stole, gdy dorośli rozmawiają nad kawą, wybiera, gdzie stanie Chase, i opowiada, dokąd pędzi na ratunek. Gotową stronę pokazuje babci i tłumaczy, kogo dziś uratował.

Jeżeli dziewczynka, dla której wybierasz świąteczny prezent, zostawia rysunki na każdej kartce w zasięgu ręki, te farby pozwolą jej przenieść je na szybę.

Sama wybiera, kto zamieszka na szybie w kuchennych drzwiach: renifer, kot sąsiadów czy uśmiechnięta gwiazdka. Gdy dorośli lepią obok pierogi na Wigilię, ona kończy swojego renifera i woła całą rodzinę, żeby go obejrzała.

Gdy rodzice siadają przy kuchennym stole nad listą zakupów, pięciolatka zajmuje miejsce obok i ozdabia własny notes odbitkami Chase'a i Skye.

Sama decyduje, czy na marginesie stanie Marshall, Rubble czy Zuma, i układa z nich własną drużynę. Na koniec stempluje też róg listy zakupów, którą mama zabiera do sklepu.

Po obiedzie, przy stoliku w swoim pokoju, dziewczynka kolekcjonująca figurki zwierząt odciska w Kinetic Sand ich łapy i kopyta.

Z tropów układa leśną ścieżkę, a obok formuje norki i pagórki, w których chowają się jej zwierzaki. Potem wygładza powierzchnię dłonią i odciska tropy kolejnego mieszkańca swojej kolekcji.

Przy małym stoliku w swoim pokoju dziewczynka zakochana w jednorożcach składa bransoletkę według własnego pomysłu i sama wybiera każdy kolejny element.

Gdy kolejność przestaje jej się podobać, rozkłada ją i zaczyna od nowa. Gotową wersję zakłada na rękę mamie, która siedzi obok, i bierze się za następną, dla siebie.

Ten zestaw pozwala dziewczynce, która chętnie siada do prac plastycznych, malować na zwykłej kartce wszystko, co akurat przyjdzie jej do głowy.

Sama dobiera barwy, zestawia je obok siebie i nadaje każdej pracy własny tytuł. Skończone dzieło składa na pół jak laurkę i wręcza dziadkom podczas najbliższej wizyty.

Fanka disnejowskich bohaterek, która chętnie koloruje, ale postaci od zera jeszcze nie rysuje, tu sama obrysuje ulubioną królewnę.

Potem wybiera kolor sukni, dorysowuje koronę i podpisuje obrazek swoim imieniem. Skończony portret przykleja taśmą do drzwi swojego pokoju, żeby domownicy od razu go zobaczyli.

Kupując prezent dla dziewczynki, która podgląda każdy domowy obowiązek i chce mieć w nim swój udział, wybierasz jej własnego Henry'ego od Casdon.

Gdy dorośli kończą ubierać choinkę, ona prowadzi go wokół drzewka i zagląda pod najniższe gałęzie. Potem z dumą oznajmia mamie, że salon jest gotowy na gości.