36 pomysłów na prezent dla chłopca w wieku 5 lat

Planując prezent dla chłopca, który sadza dinozaury do wagonów, dajesz mu kolejkę BRIO World, na której gady jeżdżą po torach.

Na dywanie przy łóżku układa trasę, wymyśla przystanki i głośno zapowiada każdy z nich jak konduktor. Gdy pociąg dojedzie do ostatniej stacji, przestawia tory i wysyła gady w nową podróż.

Zestaw Pet Vet od Melissa & Doug otwiera gabinet chłopcu, który po wizycie z psem w lecznicy sam odtwarza tamto badanie.

Przy biurku sadza pluszowego pacjenta na krześle i ogląda mu łapy oraz uszy zabawkowymi przyrządami z zestawu, pytając, co mu dolega. Na koniec ogłasza diagnozę, odnosi pluszaka na półkę i woła następnego chorego.

Obdarowując chłopca, który przy każdej zabawie naśladuje ryk silnika Zygzaka McQueena, dajesz mu szansę samemu nim pokierować na torze.

W niedzielę po obiedzie rozkłada trasę i ściga się z tatą, który bierze Cruz Ramirez. Gdy Zygzak wpada na metę, zamieniają się bohaterami i zaczynają od nowa.

Rush Hour Junior zamienia korek w zagadkę dla chłopca, który chce sam wymyślić, jak wyprowadzić auto z zatoru.

Na ławie u dziadków kombinuje, który pojazd odsunąć najpierw, i odgania każdego, kto chce podpowiedzieć. Gdy auto wyjedzie na wolną drogę, ustawia wszystko od nowa i szuka sposobu na mniej ruchów.

Ten gekon na pilota sunie po podłodze dokładnie tam, gdzie skieruje go chłopiec uwielbiający robić domownikom psikusy.

Wieczorem chowa go za zasłoną w salonie, czeka, aż ktoś wejdzie, i wtedy wyprowadza jaszczurkę prosto pod jego stopy. Potem cofa ją do kryjówki i szykuje kolejną zasadzkę.

Ten wóz Dickie Toys objeżdża dywan pięciolatka, który rano wypatruje przez okno prawdziwej śmieciarki pod blokiem.

Ustawia przy łóżku kartonowe pudełka jako kontenery i po kolei zabiera je na wysypisko pod szafą.

Wybierając podarunek dla chłopca, który każdy przejazd wozu na sygnale komentuje jak reporter, dajesz mu bazę dla własnej załogi.

Na parapecie w swoim pokoju ustawia ją przy szybie, wypatruje dymu nad dachami i ogłasza wyjazd. Po alarmie sprawdza, czy cała drużyna wróciła do bazy.

Chłopiec odgrywający w kółko wezwania na ratunek dostaje od Ciebie centrum Dickie Toys, z którego sam kieruje całą akcją.

Na kocu rozłożonym w sypialni wymyśla zgłoszenie, wysyła ratowników na miejsce i sprawdza, kto szybciej dotrze do pluszaka w potrzebie. Na koniec odprowadza ekipę z powrotem do bazy i czeka przy niej na następne wezwanie.

Kiedy myślisz o prezencie dla chłopca, który każde autko pcha prosto na najwyższą przeszkodę, postaw na tego terenowego olbrzyma Hot Wheels.

Przy łóżku układa skocznię z grubej książki i sprawdza, czy pojazd przeskoczy ją bez koziołka. Potem dokłada pod spód atlas, żeby skocznia urosła.

Szukając prezentu dla chłopca, który zatrzymuje się przy każdym wykopie na osiedlu, daj mu koparkę na pilota do własnych robót.

Pod biurkiem w swoim pokoju wyznacza teren budowy, odgarnia klocki na bok i spycha je pod ścianę. Gdy plac jest gotowy, parkuje maszynę na skraju i zgłasza mamie koniec zmiany.

Lokomotywa BRIO trafi do pięciolatka, który na peronie nasłuchuje gwizdka i chce sam wyprawiać pociągi.

Producent podaje wiek od 3 lat, więc pasuje do jego wieku. Na dywanie w pokoju ustawia ją na czele składu i ogłasza odjazd.

Garaż Hot Wheels ma miejsce na pięciolatka, który lubi puszczać auta w dół toru i bawić się w ucieczkę przed głodnym robotyranozaurem.

Producent podaje wiek od 5 lat. Na dywanie stawia kolumnę resoraków i wyznacza każdemu trasę przez miasto.

Przy niskim stoliku po powrocie z przedszkola chłopiec, który recytuje nazwy prehistorycznych gadów z atlasu, szuka pasujących do siebie kawałków.

Gdy obraz jest gotowy, wodzi palcem po łuskach i ogonach, porównując je z rysunkami w swojej książce. Potem rozsypuje całość z powrotem do pudełka, żeby przy kolejnym podejściu ułożyć ją szybciej.

Kto szuka prezentu dla chłopca, który przedrzeźnia wszystkich domowników, da mu w Mimo okazję do prawdziwych występów.

Na urodzinowym przyjęciu z kolegami ciągnie kartę, pokazuje hasło na migi i czeka, aż ktoś je rozpozna. Kto trafi z odpowiedzią, przejmuje kolejkę i wychodzi na środek pokoju.

Gdy chłopiec, któremu wybierasz prezent, wszędzie wypatruje odcisków butów i zgubionych rzeczy, ta gra da jego czujności konkretne zadanie.

Po kolacji siada z rodzicami przy stole w jadalni i wspólnie z nimi wyłapuje podejrzane drobiazgi. Kiedy wskaże winowajcę, sam układa wszystko od nowa do kolejnej partii.

Na dywanie w salonie, po podwieczorku, chłopiec zafascynowany superbohaterami rozkłada karty i wyzywa dorosłych na pojedynek na pamięć.

Sam pilnuje kolejki, odwraca kartoniki i szuka bohatera, którego chwilę wcześniej odkrył tata. Po każdym trafieniu odkłada zdobyte kartoniki na stos obok siebie, żeby wszyscy widzieli, kto prowadzi.

Przy rodzinnym stole chłopiec, który chce grać z dorosłymi na równych prawach, dostaje własne domino Learning Resources.

Sam rozdaje kostki, pilnuje kolejki i liczy, komu zostało najmniej w ręce. Po ostatnim ruchu zgarnia wszystko, miesza na blacie i zaprasza tatę do rewanżu.

Przedszkolak, który zawsze najszybciej wypatruje różnic na obrazkach, dostaje grę, w której wygrywa bystre oko i szybka ręka.

Na kocu w ogrodzie rozdaje talię całej rodzinie i czeka z dłonią w górze na swój ruch. Gdy ktoś się zagapi, zgarnia odkryty stos i sam tasuje do następnej rundy.

Własne bajki to ulubiona rozrywka chłopca, który każdą czytaną książkę kończy po swojemu, bo zakończenie autora mu nie wystarcza.

Tutaj sam układa bieg zdarzeń, obsadza role i decyduje, kto wygra, a kto zgubi drogę. W kuchni, gdy tata kroi warzywa, prosi go o chwilę uwagi i zaczyna od „dawno, dawno temu”.

Pięciolatek układający skarpetki w pary według koloru dostaje grę, w której jego spostrzegawczość liczy się bardziej niż szczęście.

Przy stole u kuzynów rozkłada klocki i wyzywa starszych do pojedynku na refleks. Gdy ktoś się pomyli, od razu pokazuje palcem właściwy wzór i sam zaczyna następną rundę.

Lody z wymyślonymi nazwami smaków królują w zabawach chłopca, który przy każdej budce z deserami sam chce stanąć za ladą.

Producent wskazuje wiek od trzech lat, więc pięciolatek mieści się w tej granicy z zapasem. Przy drzwiach kuchni wywiesza narysowany przez siebie szyld i wywołuje tatę po odbiór pistacjowej porcji.

Rozglądając się za prezentem dla chłopca, który po hałaśliwej zabawie potrzebuje chwili wyciszenia, warto dołożyć do paczki miękkiego Bobo.

Po bitwie na poduszki chłopiec zaszywa się z nim w kącie kanapy i siedzi w ciszy, obejmując go oburącz. Potem szeptem zdradza Bobo, kto wygrał bitwę.

Ten komplet Hape zamienia dom w przychodnię, w której to chłopiec przyjmuje pacjentów i decyduje, kogo trzeba zbadać.

Na kanapie w salonie sadza pluszaki w kolejce, wywołuje następnego chorego i przykłada mu narzędzia do łapy. Na koniec wzywa tatę na fotel i każe mu pokazać gardło, zanim wypisze zalecenia.

W pokoju babci, gdy dorośli rozmawiają przy herbacie, chłopiec w ulubionej koszulce ze Spideyem rozkłada przed sobą sceny ze swoim bohaterem.

Sam wybiera, któremu z przyjaciół Spideya nada najjaśniejszy strój, i szeptem opowiada babci, dokąd właśnie pędzą. Skończoną stronę wręcza jej na pożegnanie, żeby powiesiła ją na drzwiach szafy.

W poczekalni przychodni pięciolatek, który bez przerwy wymyśla historie, otwiera na kolanach swój zestaw naklejek i zaczyna nową opowieść.

Sam rozstawia bohatera i czającego się przeciwnika, szeptem relacjonując mamie, co się właśnie dzieje. Gdy pielęgniarka wywoła jego imię, odkłada wszystko na krzesło, zostawiając bohatera w połowie przygody.

Te pieczątki odbijają Chase'a, Marshalla i Zumę na każdej kartce, którą pięciolatek zapełnia własnymi akcjami ratunkowymi.

Rysuje kredkami ulicę, rzekę i wzgórze, a na nich stawia psiaki dokładnie tam, gdzie ktoś wzywa pomocy. Skończony plakat z całą drużyną przypina nad swoim łóżkiem i opowiada tacie, kto kogo uratował.

Ta świecąca tablica przepuszcza światło przez papier, więc pięciolatek zapatrzony w Dragon Ball sam odrysuje ulubionego bohatera kreska po kresce.

Po przedszkolu siada przy biurku, prowadzi ołówek po liniach i dopiero wtedy sięga po kredki. Gotowego bohatera podpisuje swoim imieniem i zanosi tacie do oceny.

Własny punkt napraw zabawek przyda się pięciolatkowi, który przy każdej popsutej rzeczy pyta, gdzie tata trzyma śrubokręt.

Przy niskim stoliku w przedpokoju rozkłada popsute roboty i przykłada wkrętarkę Theo Klein do każdej śrubki po kolei. Każdego gotowego robota odstawia potem na półkę i przyjmuje od domowników następne zlecenie.

Ten pakiet części rośnie pod rękami pięciolatka w wieże i bramy, bo chłopiec woli wymyślać własne budowle niż odtwarzać cudze.

Producent przewiduje go dla dzieci od czterech do dwunastu lat. Na podłodze w salonie mierzy swoją wieżę przy regale i dokłada piętra, aż dorówna najwyższej półce.

Malec, który z każdego kartonu robi tunel dla swoich autek, postawi z tych płytek most z rampą i własnym punktem kontrolnym.

Na dywanie przy oknie prowadzi pod przęsłem całą kolumnę samochodzików i dokłada piętro, gdy któryś wóz się nie mieści. Kiedy most zaczyna się chwiać, rozbiera podporę i ustawia ją szerzej.

Ciekawski chłopiec, który od rana zasypuje dorosłych pytaniami, znajdzie tu odpowiedzi podane prostym językiem.

Po przedszkolu przegląda ilustracje i dzieli się ciekawostkami przy kolacji. W sobotę zabiera ją do dziadków i zadaje im pytania, na które sam zna odpowiedzi.

Jeżeli pięciolatek, którego obdarowujesz, podśpiewuje przy każdej zabawie i udaje gitarzystę z miotłą, ukulele Janod odda mu instrument tylko dla siebie.

Na dywanie w swoim pokoju wygrywa pluszakom melodie i kłania się po ostatnim akordzie. Potem nadaje swoim utworom tytuły i ogłasza je domownikom.

Gdy obdarowujesz chłopca, który na spacerach zawsze wyrywa się przodem, ta hulajnoga pozwoli mu nadawać tempo całej rodzinie.

Rano w drodze do przedszkola sam prowadzi kierownicę, zwalnia przed każdym przejściem i czeka na mamę przy krawężniku. Pod budynkiem stawia ją przy ogrodzeniu i macha na pożegnanie.