35 pomysłów na prezent dla chłopca w wieku 5 lat

Planując prezent dla chłopca, który sadza dinozaury do wagonów, dajesz mu kolejkę BRIO World, na której gady jeżdżą po torach.

Na dywanie przy łóżku układa trasę, wymyśla przystanki i głośno zapowiada każdy z nich jak konduktor. Gdy pociąg dojedzie do ostatniej stacji, przestawia tory i wysyła gady w nową podróż.

Obdarowując chłopca, który przy każdej zabawie naśladuje ryk silnika Zygzaka McQueena, dajesz mu szansę samemu nim pokierować na torze.

W niedzielę po obiedzie rozkłada trasę i ściga się z tatą, który bierze Cruz Ramirez. Gdy Zygzak wpada na metę, zamieniają się bohaterami i zaczynają od nowa.

Rush Hour Junior zamienia korek w zagadkę dla chłopca, który chce sam wymyślić, jak wyprowadzić auto z zatoru.

Na ławie u dziadków kombinuje, który pojazd odsunąć najpierw, i odgania każdego, kto chce podpowiedzieć. Gdy auto wyjedzie na wolną drogę, ustawia wszystko od nowa i szuka sposobu na mniej ruchów.

Ten gekon na pilota sunie po podłodze dokładnie tam, gdzie skieruje go chłopiec uwielbiający robić domownikom psikusy.

Wieczorem chowa go za zasłoną w salonie, czeka, aż ktoś wejdzie, i wtedy wyprowadza jaszczurkę prosto pod jego stopy. Potem cofa ją do kryjówki i szykuje kolejną zasadzkę.

Wręczając prezent chłopcu, który kredą zdobi każdy kawałek chodnika, dajesz mu farby Crayola, którymi zapełni całe duże arkusze.

Na tarasie, przy niskim stoliku przykrytym gazetą, macza palce w kolorach i kładzie szerokie pasy nieba nad domem. Gotowy arkusz odkłada na krzesło i sprawdza dotykiem, czy niebo przestało się lepić.

Własny punkt napraw zabawek przyda się pięciolatkowi, który przy każdej popsutej rzeczy pyta, gdzie tata trzyma śrubokręt.

Przy niskim stoliku w przedpokoju rozkłada popsute roboty i przykłada wkrętarkę Theo Klein do każdej śrubki po kolei. Każdego gotowego robota odstawia potem na półkę i przyjmuje od domowników następne zlecenie.

Jeżeli pięciolatek, którego obdarowujesz, podśpiewuje przy każdej zabawie i udaje gitarzystę z miotłą, ukulele Janod odda mu instrument tylko dla siebie.

Na dywanie w swoim pokoju wygrywa pluszakom melodie i kłania się po ostatnim akordzie. Potem nadaje swoim utworom tytuły i ogłasza je domownikom.

Wybierając podarunek dla chłopca, który każdy przejazd wozu na sygnale komentuje jak reporter, dajesz mu bazę dla własnej załogi.

Na parapecie w swoim pokoju ustawia ją przy szybie, wypatruje dymu nad dachami i ogłasza wyjazd. Po alarmie sprawdza, czy cała drużyna wróciła do bazy.

Chłopiec odgrywający w kółko wezwania na ratunek dostaje od Ciebie centrum Dickie Toys, z którego sam kieruje całą akcją.

Na kocu rozłożonym w sypialni wymyśla zgłoszenie, wysyła ratowników na miejsce i sprawdza, kto szybciej dotrze do pluszaka w potrzebie. Na koniec odprowadza ekipę z powrotem do bazy i czeka przy niej na następne wezwanie.

Miłośnik resoraków, który każdemu autku wymyśla nowe felgi i spojlery, dostaje miejsce, gdzie sam zostaje mechanikiem od przeróbek.

Na dywanie obok regału przyjmuje do niego samochodziki z półki i opowiada, co w każdym podrasuje. Każdemu przerobionemu autku nadaje potem nową nazwę i ogłasza ją głośno przed wyjazdem.

Szukając prezentu dla chłopca, który zatrzymuje się przy każdym wykopie na osiedlu, daj mu koparkę na pilota do własnych robót.

Pod biurkiem w swoim pokoju wyznacza teren budowy, odgarnia klocki na bok i spycha je pod ścianę. Gdy plac jest gotowy, parkuje maszynę na skraju i zgłasza mamie koniec zmiany.

Ten wóz Dickie Toys objeżdża dywan pięciolatka, który rano wypatruje przez okno prawdziwej śmieciarki pod blokiem.

Ustawia przy łóżku kartonowe pudełka jako kontenery i po kolei zabiera je na wysypisko pod szafą.

Gdy chłopiec, któremu wybierasz prezent, wszędzie wypatruje odcisków butów i zgubionych rzeczy, ta gra da jego czujności konkretne zadanie.

Po kolacji siada z rodzicami przy stole w jadalni i wspólnie z nimi wyłapuje podejrzane drobiazgi. Kiedy wskaże winowajcę, sam układa wszystko od nowa do kolejnej partii.

Na dywanie w salonie, po podwieczorku, chłopiec zafascynowany superbohaterami rozkłada karty i wyzywa dorosłych na pojedynek na pamięć.

Sam pilnuje kolejki, odwraca kartoniki i szuka bohatera, którego chwilę wcześniej odkrył tata. Po każdym trafieniu odkłada zdobyte kartoniki na stos obok siebie, żeby wszyscy widzieli, kto prowadzi.

Przy rodzinnym stole chłopiec, który chce grać z dorosłymi na równych prawach, dostaje własne domino Learning Resources.

Sam rozdaje kostki, pilnuje kolejki i liczy, komu zostało najmniej w ręce. Po ostatnim ruchu zgarnia wszystko, miesza na blacie i zaprasza tatę do rewanżu.

Przedszkolak, który zawsze najszybciej wypatruje różnic na obrazkach, dostaje grę, w której wygrywa bystre oko i szybka ręka.

Na kocu w ogrodzie rozdaje talię całej rodzinie i czeka z dłonią w górze na swój ruch. Gdy ktoś się zagapi, zgarnia odkryty stos i sam tasuje do następnej rundy.

Pięciolatek układający skarpetki w pary według koloru dostaje grę, w której jego spostrzegawczość liczy się bardziej niż szczęście.

Przy stole u kuzynów rozkłada klocki i wyzywa starszych do pojedynku na refleks. Gdy ktoś się pomyli, od razu pokazuje palcem właściwy wzór i sam zaczyna następną rundę.

Własne bajki to ulubiona rozrywka chłopca, który każdą czytaną książkę kończy po swojemu, bo zakończenie autora mu nie wystarcza.

Tutaj sam układa bieg zdarzeń, obsadza role i decyduje, kto wygra, a kto zgubi drogę. W kuchni, gdy tata kroi warzywa, prosi go o chwilę uwagi i zaczyna od „dawno, dawno temu”.

Lody z wymyślonymi nazwami smaków królują w zabawach chłopca, który przy każdej budce z deserami sam chce stanąć za ladą.

Producent wskazuje wiek od trzech lat, więc pięciolatek mieści się w tej granicy z zapasem. Przy drzwiach kuchni wywiesza narysowany przez siebie szyld i wywołuje tatę po odbiór pistacjowej porcji.

Ten komplet Hape zamienia dom w przychodnię, w której to chłopiec przyjmuje pacjentów i decyduje, kogo trzeba zbadać.

Na kanapie w salonie sadza pluszaki w kolejce, wywołuje następnego chorego i przykłada mu narzędzia do łapy. Na koniec wzywa tatę na fotel i każe mu pokazać gardło, zanim wypisze zalecenia.

Te pieczątki odbijają Chase'a, Marshalla i Zumę na każdej kartce, którą pięciolatek zapełnia własnymi akcjami ratunkowymi.

Rysuje kredkami ulicę, rzekę i wzgórze, a na nich stawia psiaki dokładnie tam, gdzie ktoś wzywa pomocy. Skończony plakat z całą drużyną przypina nad swoim łóżkiem i opowiada tacie, kto kogo uratował.

Ta świecąca tablica przepuszcza światło przez papier, więc pięciolatek zapatrzony w Dragon Ball sam odrysuje ulubionego bohatera kreska po kresce.

Po przedszkolu siada przy biurku, prowadzi ołówek po liniach i dopiero wtedy sięga po kredki. Gotowego bohatera podpisuje swoim imieniem i zanosi tacie do oceny.

Skoro chłopiec, dla którego wybierasz prezent, wiąże supły na każdym sznurku, jaki wpadnie mu w ręce, ta rama da jego palcom robotę.

Przy biurku w swoim pokoju przeplata włóczkę i dociska palcem każdy kolejny pas, aż splot zrobi się zwarty. Skończoną robótkę wiesza potem na ścianie nad łóżkiem, obok swoich rysunków.

Malec, który z każdego kartonu robi tunel dla swoich autek, postawi z tych płytek most z rampą i własnym punktem kontrolnym.

Na dywanie przy oknie prowadzi pod przęsłem całą kolumnę samochodzików i dokłada piętro, gdy któryś wóz się nie mieści. Kiedy most zaczyna się chwiać, rozbiera podporę i ustawia ją szerzej.

Ciekawski chłopiec, który od rana zasypuje dorosłych pytaniami, znajdzie tu odpowiedzi podane prostym językiem.

Po przedszkolu przegląda ilustracje i dzieli się ciekawostkami przy kolacji. W sobotę zabiera ją do dziadków i zadaje im pytania, na które sam zna odpowiedzi.

Gdy obdarowujesz chłopca, który na spacerach zawsze wyrywa się przodem, ta hulajnoga pozwoli mu nadawać tempo całej rodzinie.

Rano w drodze do przedszkola sam prowadzi kierownicę, zwalnia przed każdym przejściem i czeka na mamę przy krawężniku. Pod budynkiem stawia ją przy ogrodzeniu i macha na pożegnanie.