32 pomysły na prezent świąteczny dla 5-latka

W wigilijny wieczór, gdy papier po prezentach leży jeszcze pod choinką, pięciolatek zapatrzony w filmy o Autach wyzywa rodzinę na pojedynek.

Sam bierze pilota Zygzaka, a starszej siostrze albo dziadkowi oddaje Cruz Ramirez. Po każdej rundzie głośno ogłasza zwycięzcę i ustawia bolidy z powrotem na linii startu.

Chłopiec, który na każdym skrzyżowaniu komentuje, kto komu zajechał drogę, dostaje zatory do rozplątania własną głową.

Tutaj to on rozdziela pierwszeństwo i decyduje, które auto musi się cofnąć, żeby inne mogło ruszyć. W poczekalni u dentysty siada z grą na kolanach i pokazuje tacie, którędy wypuścił zablokowany pojazd.

Mały fan Spideya, który rysuje pajęczyny na każdej kartce, dostaje całe strony ze swoim bohaterem do pokolorowania.

Sam decyduje, jaki odcień dostanie strój bohatera i tło każdej sceny. W samochodzie, w drodze do dziadków na święta, ma zajęcie na tylnym siedzeniu.

Pięcioletni pomocnik, który nie odstępuje taty przy każdej domowej naprawie, dostaje od Theo Klein sprzęt na swoją miarę.

Sam zgłasza się do roboty, zanim ktokolwiek go poprosi, i pilnuje, żeby zadanie doprowadzić do końca. Gdy w salonie trzeba złożyć nowy regał, rozkłada swoje narzędzia obok kartonu i pracuje ramię w ramię z dorosłymi.

Dociekanie, skąd bierze się ruch, to zajęcie dla pięciolatka, który zagląda pod każdą zabawkę i pyta, jak ona jedzie.

Tu sam łączy elementy, obraca gotowym modelem i dochodzi, co sprawia, że się porusza. Po powrocie z przedszkola rozkłada wszystko na podłodze w swoim pokoju i pokazuje tacie, co zbudował.

Ta lornetka zamienia spacer po parku w wyprawę badawczą dla chłopca, który wypatruje ptaków i wiewiórek między drzewami.

Sam decyduje, w którą stronę patrzeć, i szeptem opowiada tacie, kogo dostrzegł. Najdłużej przystaje przy karmniku i liczy sikorki, które przylatują po ziarno.

Ta zabawa Goliath zmienia mieszkanie w tor przeszkód dla chłopca, który nie usiedzi w miejscu i najchętniej biega od rana do wieczora.

Sam wymyśla kolejne przeprawy i sprawdza, czy przejdzie od drzwi do okna bez stawiania stopy na ziemi. Przed wigilijną kolacją, gdy dorośli nakrywają do stołu, namawia tatę, żeby przeszedł z nim przez salon tą samą drogą.

Kostki domina to coś dla pięciolatka, który ustawia autka zderzak w zderzak i lubi burzyć każdą zbudowaną wieżę.

Najpierw dobiera kafelki parami według liczby kropek, a potem pstryknięciem palca kładzie cały szereg. Na podłodze w przedpokoju może ścigać się z mamą, kto prędzej postawi dłuższy zygzak.

Gdy pięciolatek, którego masz na myśli, rysuje potwory z pazurami, Monsterjäger pozwoli mu zapolować na nie przy rodzinnym stole.

Chłopiec sam pilnuje, czyja kolej, i z przejęciem ogłasza każdą zdobycz. Kiedy na święta przyjeżdża wujek, pięciolatek sadza go naprzeciw siebie i przed partią pokazuje mu swoje rysunki potworów.

Po kolacji, przy stole w jadalni, pięciolatek, który zasypuje dorosłych pytaniami o wszystko, otwiera prezent i woła rodziców, żeby się przysiedli.

Sam wybiera, kto usiądzie obok niego, i pokazuje mamie po kolei każdy element. Na koniec sam chowa wszystkie części i odstawia pudełko na półkę obok swoich książek.

Te figurki z serialu Marvela dają chłopcu od razu dobrych i złych bohaterów, więc ma kogo ścigać i kogo ratować.

Sam rozdziela role, wymyśla podstęp złoczyńców i odgrywa, jak przyjaciele pokonują ich w ostatniej chwili. Na schodach w przedpokoju urządza zasadzkę, a Spidey zeskakuje z poręczy na ratunek.

Pogaduszki z maskotkami prowadzi na co dzień pięciolatek, który o drobnych smutkach z przedszkola woli najpierw powiedzieć przytulance niż dorosłym.

Ten pluszowy kompan wysłuchuje opowieści o zabranym autku czy zepsutej budowli i niczego nie komentuje. Chłopiec sadza go potem na parapecie w swoim pokoju i szeptem zdaje mu relację ze wszystkiego, co się wydarzyło.

Rycerskie potyczki to żywioł pięciolatka, który z każdego kartonu stawia warownię i broni jej przed najeźdźcą.

Sam ustawia oddziały na murach, wyznacza dowódcę i decyduje, która drużyna rusza do szturmu. Na niskiej ławie w salonie rozgrywa z dziadkiem oblężenie zamku z klocków.

Kupując prezent pięciolatkowi, który zatrzymuje się przy każdej oświetlonej wystawie, możesz podarować mu własne okno do ozdobienia.

Sam wymyśla wzór i dobiera barwę do każdego fragmentu obrazka. Na parapecie w swoim pokoju rozkłada farby i maluje na szybie sanie Mikołaja, widoczne z chodnika przed domem.

Kolorowe plamy i szerokie smugi to zajęcie dla chłopca, który rysuje wszystko, co zobaczy na ulicy.

Kredki i flamastry zostawiają cienką linię, a tu może zapełnić całą kartkę i mieszać odcienie prosto na papierze. Na podłodze w swoim pokoju, na rozłożonej gazecie, maluje dla babci kartkę świąteczną z choinką.

Wybierając prezent dla pięciolatka, który rysuje mamie laurki i dziadkom kartki z życzeniami, dajesz mu własny zapas kolorów do wszystkich tych dzieł.

Producent wskazuje wiek od 3 do 6 lat, więc chłopiec trafia w sam środek tego przedziału. W wigilijne popołudnie siada przy stole i ozdabia kolorowymi wzorami papierowe torebki na upominki dla rodziny.

Jeżeli pięciolatek, którego obdarowujesz, wciąż ogląda przygody Świnki Peppy i nakleja obrazki na wszystko, dostanie pod choinką własne miejsce na swoje zbiory.

Sam wybiera, która postać trafi na którą stronę, i pilnuje, żeby nic nie odstawało. Na kanapie obok dziadka przegląda potem gotowe karty i opowiada mu, co porabia każda postać.

Ten projektor rzuca na kartkę kontury bohaterów Psiego Patrolu, więc chłopiec lubiący rysować sam prowadzi kreskę po gotowym zarysie.

Potem dorysowuje tło i wymyśla, dokąd pędzi ekipa ratunkowa. Przy biurku w swoim pokoju składa z kolejnych obrazków własną historyjkę i opowiada ją tacie.

Masa Play-Doh daje pięciolatkowi, który zagląda tacie do garnków i chce mieszać sos, własną kuchnię do gotowania na niby.

Sam lepi porcje, podaje je domownikom i wymyśla nazwy potraw. Gdy dorośli lepią pierogi na Wigilię, staje obok przy stole i szykuje swoją wersję świątecznego dania.

W świąteczny poranek, zanim dorośli zjedzą śniadanie, chłopiec zafascynowany rekinami i ośmiornicami pochyla się nad własnym podwodnym światem.

Sam wybiera planszę i zwilża ją kawałek po kawałku, a spod mokrych śladów wyłaniają się barwne stworzenia. Każde odkryte zwierzę nazywa po imieniu i pokazuje mamie, kogo wyłowił z głębin.

W sobotnie przedpołudnie, w swoim pokoju, pięciolatek, któremu szybko nudzi się ta sama zabawa, przerabia prezent na coś zupełnie innego.

Sam decyduje, czym ma być tym razem, i do każdej wersji wymyśla osobną historię dla swoich figurek.

Po rozpakowaniu prezentów, na dywanie w salonie, chłopiec wypatrujący na spacerach dźwigów i spychaczy sam steruje koparką i wyznacza plac budowy.

Nabiera łyżką klocki, przewozi je pod kanapę i prosi tatę, żeby wydawał mu polecenia jak brygadzista.