26 pomysłów na prezent dla dziewczynki w wieku 2 lat

Dwulatka, która z zapałem burzy każdą budowlę postawioną obok niej, ma własną wieżę do przewracania bez pytania kogokolwiek o zgodę.

Rano w sypialni, zanim się ubierzecie, stawiacie razem kolejne klocki, a ona wybiera chwilę, żeby pchnąć całość palcem. Potem sama zgarnia je do kupki i wskazuje, od którego zaczynacie od nowa.

Mała czytelniczka, która wyrywa ci z rąk każdą książkę, żeby samej przewracać strony, dostaje od ciebie własny egzemplarz do trzymania.

Wieczorem na kanapie siada ci na kolanach, pokazuje palcem obrazki i sama decyduje, kiedy przewrócić kartkę.

Kawałki wracające na swoje miejsce pasują do dziewczynki, która uparcie odstawia buty i kubki tam, gdzie zawsze stoją.

Przy kuchennym stole, gdy szykujesz obiad, podaj jej klocek i zobacz, gdzie sama go wsunie. Potem wysyp wszystko na blat, żeby mogła zacząć od nowa.

Własny pojazd do parku to coś dla dziewczynki, która wyrywa się z wózka i chce dotrzymać kroku dorosłym.

W parkowej alejce siada na BERG MOOV, toczy się obok ciebie i co chwilę staje przy liściach i szyszkach.

Dziewczynka, która goni wszystko, co się toczy, dostanie od ciebie własną piłkę sigikid do kopania po całym mieszkaniu.

W korytarzu turlasz ją w jej stronę, a ona zatrzymuje ją oburącz i odpycha z powrotem do ciebie. Na koniec sama odnosi ją do kosza z zabawkami.

Flamastry Crayola pozwalają dwulatce, która podgląda, jak piszesz listę zakupów, prowadzić własne notatki obok twoich.

Według producenta są przeznaczone od pierwszego roku życia, więc dwuletnia dziewczynka mieści się w tym przedziale z zapasem. Gdy przy biurku planujesz tydzień, ona zapełnia swoją kartkę kolorowymi kreskami i z powagą czyta ci ją na głos.

Jeśli dziewczynka, dla której szukasz prezentu, wszędzie nosi ze sobą coś miękkiego, grająca maskotka Sterntaler da jej własną melodię na co dzień.

Na spacerze może trzymać maskotkę w wózku na kolanach i słuchać muzyki, którą puścisz jej po drodze.

W przedpokoju, gdy zapinasz jej buty, dziewczynka, która powtarza każdy twój gest, tak samo szykuje do wyjścia lalkę Magdalenę.

Kładzie ją sobie na ramieniu i klepie po plecach, tak jak robi się z niemowlęciem. Przy drzwiach mocno ją przytula i pokazuje ci, że też jest gotowa.

Ta rozgwiazda Fehn daje dziewczynce, która każdą rzecz bada palcami, coś własnego do miętoszenia i ciągnięcia za ramiona.

Przed drzemką połóż ją obok poduszki w łóżeczku, żeby miała co obracać w rękach, zanim zaśnie.

Ta wróżka Fehn trafia do rąk dziewczynki, która zasypia tylko z czymś do skubania w palcach.

Gdy nocuje u babci, spakuj chustę do plecaczka, żeby w obcym łóżku miała w ciemności coś znajomego z domu.

Dziewczynka kwacząca na widok każdego ptaka w książeczce dostaje od ciebie własną Eddę Lou do ściskania w garści.

Nad stawem w parku unosi ją wysoko, żeby pokazać jej prawdziwe kaczki, i głośno kwacze do nich w jej imieniu.

Kupując prezent dla dwulatki, która z każdego pudełka i garnka próbuje coś postawić, dajesz jej elementy do łączenia po swojemu.

Hape przeznacza je dla dzieci od 2 lat, czyli na etap, który ona właśnie przechodzi. Przy oknie w swoim pokoju łączy kolejne części w coraz dziwniejsze kształty i każdy pokazuje ci z dumą.

Po popołudniowej drzemce dziewczynka, która lubi stawiać poduszki na pudełkach, sama układa przy stoliku w salonie chwiejne stosy.

Obraca każdy kamień w dłoniach, szuka strony, na której się nie zsunie, a gdy stos się chwieje, zmienia kolejność. Ty siedzisz obok na podłodze i podajesz jej następny, kiedy wyciągnie rękę.

Dwulatka, która każdy owoc w kuchennej misce chce nazwać sama, w tej zabawie zbiera plony razem z całą rodziną.

HABA oznacza ją od 2 lat, więc ona zajmuje miejsce przy planszy na równi z dorosłymi. W sobotnie przedpołudnie na dywanie w salonie podaje tacie każdą zebraną zdobycz i głośno mówi, jak się nazywa.

Domki dla przytulanek z kostek PlayQ rosną w pokoju dwulatki, która każdemu misiowi szuka własnego kąta.

W kąciku z zabawkami ustawia je dookoła misia jak ściany, sadza go w środku i poprawia każdą, która się przesunie. Na koniec pokazuje ci przez szczelinę, kto tam mieszka.