22 pomysły: puzzle dla dzieci od 9 do 12 lat

Po lekcjach, przy biurku w swoim pokoju, dziesięciolatek zafascynowany prehistorią układa te puzzle i szybko widzi skończony obraz.

Oznaczenie od 6 lat sprawia, że to lżejsza łamigłówka dla kogoś, kto woli szybki efekt niż długie szukanie drobnych kawałków. Na koniec wskazuje na obrazku swoje ulubione gatunki i opowiada o nich młodszemu rodzeństwu.

Po spacerze z rodzinnym czworonogiem dziecko, które zna imiona wszystkich pupili z osiedla, siada na dywanie do tej układanki.

Wyszukuje najpierw kawałki z mordkami i łapami, a potem dopasowuje wokół nich tło. Każdemu ułożonemu psiakowi nadaje imię sąsiedzkiego pupila spotkanego przed chwilą na trawniku.

Magiczne stworzenia, które ożywają po zmroku, mają swoje miejsce na biurku dziecka zbierającego wszystko z jednorożcami.

Ravensburger oznacza tę układankę od 8 lat, więc starszy uczeń podstawówki poradzi sobie z nią samodzielnie. Po dopasowaniu ostatniego kawałka gasi lampkę i patrzy, jak cała scena jarzy się nad blatem.

Wieczorem przy kuchennym stole dziecko, które zna na pamięć imiona Pokémonów, rozsypuje kawałki i wyłapuje znajome sylwetki ulubionych stworków.

Producent oznacza tę układankę od 7 lat, a w głównej roli występują bohaterowie, których dziecko rozpoznaje w mig. Na koniec wskazuje palcem stworka, którego brakuje jeszcze w kolekcji kart.

Na rodzinnym wyjeździe, przy stole w wynajętym domku, dziecko zakochane w filmach Pixara układa puzzle z bohaterami ulubionych bajek.

Oznaczenie producenta od 9 lat pozwala mu sięgnąć po nie bez pomocy dorosłych. Ułożony obrazek zostawia na blacie do końca pobytu, żeby obejrzała go cała rodzina.

Kupując prezent dla jedenastolatki, która woli mroczne, baśniowe opowieści od pogodnych kreskówek, trafisz w jej gust puzzlami z Miasteczka Halloween.

Clementoni oznacza je od 9 lat, a ona składa całość sama, od brzegów aż po środek. Gotową scenę pokazuje przyjaciółce, z którą co roku ogląda ten seans pod kocem.

Ta układanka Schmidt pokazuje Bibi and Tina na Martinshofie, więc trafi do dziecka, które zna każdą ich przygodę.

W sobotnie przedpołudnie wysypuje części na dywan w swoim pokoju i najpierw wyłapuje te z ulubionymi postaciami.

Chłopak zasłuchany w opowieści o korsarzach i statkach widmach dostanie do ułożenia całą upiorną scenę z ich świata.

Producent przewiduje tę układankę dla dzieci od 9 lat, więc chłopak poradzi sobie bez podpowiedzi dorosłych. Gdy wpada kolega z klasy, siadają razem przy stole i ścigają się, kto pierwszy wyłowi postacie załogi.

Po powrocie z planetarium dziewczynka ciekawa nieba siada na dywanie i wyszukuje elementy z planetami oglądanymi przed chwilą pod kopułą.

Każdą dopasowaną planetę nazywa na głos i sprawdza, czy dobrze zapamiętała jej kolor z pokazu.

Fan Dragonball, który przerysowuje do zeszytu ulubione postacie, dostanie puzzle, na których ułoży je własnymi rękami.

Clementoni oznacza tę układankę od 9 lat, więc taki miłośnik anime składa ją samodzielnie. Przy biurku po lekcjach najpierw wyszukuje kawałki z twarzami bohaterów, a tło zostawia na koniec.

Te puzzle Clementoni rozkładają na stole galerię śmiesznych buziek dla dziecka, które samo chętnie stroi grymasy przed lustrem.

Oznaczenie producenta od 9 lat odpowiada wiekowi starszego ucznia podstawówki. Gdy wpada przyjaciel, każde z nich wybiera z gotowej układanki ulubioną buzię i próbuje ją naśladować.

Bohaterowie bajek Disneya trafiają na stół dziecka, które ogląda ulubione animacje po kilka razy i rozpoznaje każdą postać z daleka.

Tutaj z rozsypanych kawałków wyłania się Lotso, a dziecko szuka najpierw jego fragmentów. Po rodzinnym seansie przy popcornie siada do układania i porównuje gotowy obrazek z tym, co przed chwilą widziało.

Dziewczynka, która na marginesach zeszytów rysuje psy o długich grzbietach i krótkich łapach, dostanie scenę pełną takich pupili do ułożenia.

Najpierw wyszukuje pyski jamników, a potem dopasowuje wokół nich resztę obrazka. Przy ostatnich elementach porównuje psiaki z obrazka z tymi, które sama narysowała.

Te puzzle Trefl z drapieżnymi dinozaurami rosną kawałek po kawałku pod rękami dziecka, które z pamięci wymienia gatunki z ulubionej encyklopedii.

Wieczorem przy biurku najpierw układa groźne sylwetki gadów, a dżunglę wokół nich dopasowuje na końcu. Po wpasowaniu ostatniego elementu szuka gada, o którym czytało najwięcej.

W ferie, przy dużym stole w salonie, czytelnik zaczytany w przygodach młodego czarodzieja najpierw wyłapuje z pudełka elementy z samym Harrym.

Wokół bohatera dokłada resztę i porównuje gotowe fragmenty z tym, jak wyobrażał sobie magiczny świat podczas lektury. Na koniec pokazuje domownikom, od którego miejsca zaczął.

Kosmiczna krowa z serii BrainRots wyłania się kawałek po kawałku pod rękami dziecka, które uwielbia absurdalne żarty i zwariowane rysunki.

Taki motyw bawi je bardziej niż spokojny krajobraz z górami. Ułożoną całość pokazuje potem koledze z ławki, który śmieje się z tych samych dziwactw.

Kupując prezent dla dziecka, które zatrzymuje się przy każdym kocie na podwórku, dajesz mu obraz pełen mruczków do złożenia.

Najpierw wyszukuje pyszczki, łapy i ogony, a potem dopasowuje wokół nich resztę tła. Przy ostatnich kawałkach szuka zwierzaka najbardziej podobnego do pupila sąsiadów.

Jeśli szukasz prezentu dla dziecka, które zna Kaczora Donalda z kreskówek, te puzzle pozwolą mu samodzielnie złożyć jego wyprawę nad wodę.

Przy stole u dziadków najpierw wyłapuje fragmenty z sylwetką ulubieńca, a resztę tła zostawia sobie na koniec. Gotowy obrazek pokazuje potem dziadkowi, który pamięta te same historyjki z dawnych komiksów.

Czytelniczka, która sięga po przygody Harry'ego Pottera po raz kolejny, dostanie tu jego świat do złożenia własnymi rękami.

Rozpoczętą układankę trzyma na tacy przy łóżku i co dzień dokłada kolejne elementy, aż obraz zamknie się w całość.

Jedenastolatek, który wyrósł z prostych układanek z bohaterami bajek, chętnie spędzi nad tym samym obrazem kilka wieczorów z rzędu.

Przy biurku w swoim pokoju zostawia rozpoczęty fragment na noc i następnego dnia wraca, by dołożyć kolejne kawałki.