20 puzzelcadeaus voor kinderen van 9 tot 12 jaar

Heb je een kind op het oog dat overal Hot Wheels-auto's mee naartoe sleept, dan legt het die autowereld zelf in elkaar.

Op de salontafel staan de eigen wagentjes in een rij naast de stukjes, zodat het tussendoor een rondje kan rijden.

Zodra de lamp boven het bureau uitgaat, ziet een kind dat helemaal opgaat in de wereld van Harry Potter Hogwarts op de puzzel oplichten.

Daarna wijst het in het halfdonker aan welk stuk van het kasteel al af is en waar nog gaten zitten.

Verre landen horen bij een kind dat urenlang in de atlas bladert en al plannen maakt voor grote reizen.

De maker noemt zes jaar als ondergrens, en daar is het al een tijd voorbij. Als het laatste deel ligt, wijst het aan waar de zomervakantie naartoe ging.

Aan de keukentafel na het eten zoekt een kind dat graag naar de sterrenhemel tuurt de juiste plek voor elke planeet.

Bij elk hemellichaam dat verschijnt, komt er een vraag op die jullie meteen samen in een sterrenboek naslaan.

Een kind dat Dragonball-figuren in de kantlijn van zijn schrift tekent, ziet ze hier onder zijn eigen handen tevoorschijn komen.

Clementoni geeft negen jaar als startleeftijd op, dus het past bij een puzzelaar die de makkelijke dozen voorbij is. Na het huiswerk schuift het de schriften opzij en begint het bij de randstukjes.

Deze puzzel laat een kind dat altijd met kleurpotloden in de weer is een prent vol kleur zelf opbouwen.

De leeftijdsaanduiding begint bij negen jaar, en op die leeftijd blijft een tekenaar graag lang bij een plaatje zitten. Aan het bureau sorteert het de stukjes eerst op tint, net zoals de potloden in het etui liggen.

Zoek je iets voor een kind dat zijn gameheld in elk level herkent, dan legt het die figuur zelf in elkaar.

Volgens Clementoni is de puzzel bedoeld vanaf negen jaar, de leeftijd waarop een kind meer wil dan een eenvoudige doos. Aan de eettafel, onder de lamp, sorteert het eerst alle stukjes op kleur.

Een stripliefhebber die Peanuts-boekjes in één ruk uitleest, bouwt hier zelf een bonte scène uit die wereld op.

Het zijn vertrouwde gezichten in plaats van een onbekend landschap, dus bij elk stukje valt er iets te herkennen. In de kerstvakantie blijft het half gelegde plaatje dagenlang op een plank liggen, klaar voor een volgend rondje.

Deze paardenpuzzel laat een merrie met haar veulen langzaam opduiken voor een kind dat na elke manegeles nog over paarden praat.

Zonder licentiefiguur gaat het oog vooral naar manen, hoeven en vacht. Het voltooide plaatje krijgt daarna een plek naast de rozetten op de kamer.

Een kind dat elke hond op straat wil aaien, krijgt hier een hele bende worstenhondjes om bij elkaar te puzzelen.

Dit keer geen held uit een film of game, maar een vrolijke hondenboel waar het om kan grinniken. Zodra het laatste stukje ligt, zoekt het uit welk hondje het meest lijkt op de hond van de buren.

's Avonds op de slaapkamervloer legt een kind dat de Harry Potter-boeken verslindt deze toverwereld stukje voor stukje in elkaar.

Naast de stukjes ligt het lievelingsboek open, met een bladwijzer bij het hoofdstuk dat het nu aan het lezen is.

Na een lange schooldag zoekt een kind dat Stitch overal herkent rustig de randstukjes bij elkaar op zijn bureau.

Daarna vult hij het midden aan tot zijn favoriete personage helemaal in beeld is. Ligt alles op zijn plek, dan blijft het plaatje nog even naast zijn schoolspullen liggen om te bekijken.

Bosbewoners uit eigen werelddeel zijn een fijn onderwerp voor een kind dat op elke boswandeling naar pootafdrukken en nesten speurt.

Geen filmfiguur of gameheld, maar beesten die het zelf in het echt kan tegenkomen. Thuis legt het de verrekijker naast de puzzel en vertelt het welk beest het vorige week tussen de bomen zag.

Een klassenfoto vol dieren hoort bij een kind dat de eigen schoolfoto graag tevoorschijn haalt om iedereen aan te wijzen.

Hier legt het een speels groepsportret in elkaar, met snuiten en staarten op een rij in plaats van een landschap. Zodra het laatste stukje ligt, geeft het elke snuit de naam van een klasgenoot.

Is het kind voor wie je zoekt gek op dinosaurussen, dan legt het hier een hele kudde zelf in elkaar.

Bij elke kop die opduikt, roept het meteen welke soort het is. Op de woonkamervloer ligt het eigen dinoboek ernaast, om na te kijken of dat klopt.

De Ford Anglia uit Harry Potter krijgt een plek op tafel bij een kind dat de boeken leest en herleest.

Het legt de puzzel op een opklaptafel in de hoek van de woonkamer, waar die dagen mag blijven liggen.

Tijdens de herfstvakantie, op het vloerkleed in de woonkamer, legt een kind dat graag kronkelpaden tekent een heel labyrint in elkaar.

Bij elke gang die vorm krijgt, vergelijkt het de bochten met de kronkels in de eigen tekeningen.

Dit kattenplaatje groeit langzaam op tafel bij een kind dat de puzzels met bekende figuren uit films en series achter zich wil laten.

Zonder filmheld als houvast speurt het naar elk detail en ontdekt het onderweg wat het dier vanaf zijn uitkijkpost allemaal ziet. Wie langsloopt, mag een stukje bijleggen, maar het laatste stukje bewaart het voor zichzelf.