35 cadeaus voor een jongen van 7 jaar

Ken je een jongen die liever zelf iets in elkaar draait dan een kant-en-klare doos openmaakt, dan geef je hem een klus.

Is het af, dan zet hij het midden in de woonkamer en daagt hij zijn ouders uit voor een ronde. Wint hij te vaak, dan schuift hij een paar onderdelen op en kijkt of het moeilijker wordt.

Zoek je iets voor een jongen die nooit wil opgeven, dan kaatst hij hier het balletje steeds opnieuw terug.

Aan de eettafel speelt hij om beurten met zijn vader of zus en kijkt wie het langst volhoudt. Glipt het balletje te snel weg, dan zoekt hij met een zachtere tik een betere hoek.

Een knul die zijn graafmachines en kiepwagens het liefst echt laat werken, krijgt hiermee een bouwterrein voor binnen.

In een ondiepe opbergbak schept zijn kraan bergen op, die hij met zijn handen weer plat strijkt voor de volgende klus. Is het werk gedaan, dan schuift hij alles bij elkaar en zet de bak onder zijn bed.

Dit kasje op de vensterbank geeft een jongen die graag in de aarde wroet zijn eigen moestuintje binnen handbereik.

Hij zaait zelf, geeft water en kijkt elke ochtend of er al een groen puntje te zien is. Komt er een blaadje bij, dan meet hij het met een liniaal en houdt hij het bij in een schriftje.

Een balfanaat die liever rent dan stilzit, heeft met deze Nerf Vortex een bal waarmee hij elke worp kan oefenen.

In het park zet hij een vriend een flink eind verderop en roept vooraf welke kant die op moet sprinten. Valt de bal, dan doet hij een stap naar voren en probeert het opnieuw.

Een fanatieke uitdager die Stitch op al zijn tekeningen zet, krijgt met dit tafelspel een tegenstander voor zijn snelle vingers.

Op zondagmiddag zet hij het op de salontafel en daagt hij zijn opa uit voor een paar potjes. Mist opa het balletje, dan geeft hij hem lachend een herkansing.

Als de jongen voor wie je zoekt zijn draken liever ontwerpt dan kant-en-klaar krijgt, bouwt hij met deze set zijn eigen versie.

Zit een vleugel scheef, dan haalt hij die los en zet hij hem anders vast. Voor het slapengaan doet hij het licht uit en ziet hij zijn bouwwerk op het nachtkastje gloeien.

Wie een jongen verrast die liever verzint dan nabouwt, geeft hem met House of Cards een kaartenhuis dat hij zelf bedenkt.

Op zijn kamervloer zet hij eerst een toren neer en maakt er daarna een garage voor zijn autootjes van. Bevalt een muur hem niet, dan haalt hij die los en schuift hij hem een stukje op.

Deze Volkswagen T2a laat een jongen die oldtimers op de weg herkent zijn eigen klassieker van onder tot boven nabouwen.

Stap voor stap ziet hij de vorm verschijnen die hij van de straat kent. Is hij af, dan parkeert hij de pick-up op de plank boven zijn bureau, met de neus naar de deur.

Een speurneus die graag zelf uitzoekt waarom iets wel of niet past, heeft met Looptijd een puzzel om zijn hoofd over te breken.

Op zondagochtend, nog in pyjama, bedenkt hij eerst in gedachten wat er kan voordat hij iets uitprobeert. Komt hij er niet uit, dan legt hij het weg en pakt het later met een frisse blik op.

Deze schuifpuzzel laat een jongen die graag dingen uitvogelt een vastgelopen file ontwarren door auto's slim heen en weer te zetten.

Zit hij vast, dan begint hij opnieuw en kijkt hij welke wagen eerst opzij moet. Terwijl het eten nog op het vuur staat, puzzelt hij aan tafel door tot de weg vrij is.

Zoek je een cadeau voor een jongen die graag op een lastig raadsel broedt, dan heeft hij hiermee iets voor zichzelf.

Op de bank schuift hij de stokjes heen en weer tot alles klopt. Lukt het niet, dan haalt hij ze weg en kiest hij een andere aanpak.

Dit spel laat een jongen die graag kletst net zo lang vragen stellen tot hij raadt wat hij zelf is.

Op zijn verjaardagsfeestje haalt hij het tevoorschijn als de taart op is, en geven zijn vriendjes om beurten hints.

Een wedstrijdje wie het meest onthoudt is iets voor een jongen die zijn broer of beste vriend graag uitdaagt.

Om de beurt houden ze het zo lang mogelijk zonder fout vol. Bij een logeerpartijtje noteert hij op een briefje wie de meeste potjes wint.

Na de zwemles, in de kantine, legt een jongen die graag als eerste roept het stapeltje neer voor zijn maatjes.

Hij schudt zelf, deelt uit en houdt bij wie het snelst reageert. Wint hij te makkelijk, dan geeft hij zijn kleine zus een voorsprong van een paar kaarten.

Tijdens een spelletjesavond spreidt een jongen die overal kleine dingen opmerkt het speelbord uit tussen zijn ouders in.

Samen buigen ze zich over de Romeinse taferelen en wijzen elkaar aan wat ze ontdekken. Ziet hij iets wat zijn vader mist, dan houdt hij zijn vinger erop tot iedereen het gevonden heeft.

Koop je voor een jongen die zijn autootjes al in rijen klaarzet voor de start, dan krijgt zijn wagenpark er Ferrari's bij.

Hij laat ze racen tegen de rest van zijn verzameling en bepaalt per ronde welke wagen vooraan mag beginnen. Na de finale parkeert hij de winnaar op zijn vensterbank.

Racen met een afstandsbediening in de hand hoort bij een jongen die van elk potje een wedstrijd maakt.

Op de overloop legt hij met een springtouw een finishlijn neer en stuurt zijn coureur er telkens weer overheen. Met de keukenwekker klokt hij elke ronde en schrijft hij zijn snelste tijd op een briefje.

Een jongen die liever aan de knoppen zit dan auto's in een vitrine zet, bepaalt met deze wagen zelf de route.

Op het tuinpad tekent hij met krijt een slalom en kijkt hoe strak hij de bochten haalt. Lukt dat, dan veegt hij de lijnen weg en trekt hij nieuwe, dichter bij elkaar.

Deze Mario Kart-baan brengt het racen uit de game naar de kamervloer van een jongen die elke bocht wil winnen.

Hij legt het parcours zelf neer en kijkt hoe hard zijn wagen erdoor kan zonder eruit te vliegen. Schiet hij toch uit de bocht, dan zet hij de auto terug en begint hij aan een nieuwe ronde.

Op het balkon zet een jongen die graag met zijn vingers bouwt in een bakje een hele stad van zand neer.

Met een koekjesvorm uit de keukenla drukt hij muren uit en snijdt hij met een lepel poortjes in de torens. Is de stad af, dan laat hij er zijn speelgoedautootjes door de straatjes rijden.

Een jonge kunstenaar die van een lege doos graag een raket of kasteel maakt, kan zijn bouwsels hiermee zelf kleur geven.

Op een uitgespreide krant in de gang zet hij de doos neer en geeft elke kant een andere kleur. Is alles droog, dan plakt hij er een zelfgeknipte vlag op en zet hij het bouwwerk op zijn kast.

Deze stiften geven kleur aan de robots en monsters die een jongen in de kantlijn van elk papiertje krabbelt.

Tijdens een lange autorit legt hij een schrijfblok op zijn knieën en zet onder elk monster een zelfbedachte naam.

Een jongen die voor het slapen nog over de ruimte praat, heeft met deze Jupiter iets om naar te wijzen.

Met het licht uit zoekt hij hem vanonder de dekens op en vraagt hardop hoe ver de echte reus staat.