30 cadeaus voor een jongen van 9 jaar

Een bouwer die eerst een plan op papier zet en dan wil zien of het klopt, heeft aan deze GraviTrax-set een eigen project.

Op het kleed in de woonkamer legt hij de onderdelen neer zoals hij ze bedacht en laat een knikker gaan. Stopt die halverwege, dan zoekt hij in zijn tekening waar het misging.

Een racefan die het liefst met volle vaart door het huis scheurt, stuurt met deze Carrera zelf de wildste bochten.

Op de keukenvloer zet hij een pan neer en laat de auto er zo snel mogelijk rondjes omheen draaien. Daarna schuift hij de pan dichter naar de kast, zodat elke draai krapper wordt.

De Chicken Jockey hoort op de plank van een jongen die zijn eigen Minecraft-wereld door en door kent.

Aan zijn bureau na school bouwt hij de 344 stenen stap voor stap op tot het personage uit zijn spel. Daarna verzint hij er verhalen bij, met de figuur in de hand.

Dit BRIO-spel geeft een jongen die na een verloren potje meteen revanche eist een tegenstander recht tegenover zich.

Op zijn zolderkamer schiet hij met de flippers de bal naar het doel van een vriendje, dat fel terugkaatst. Scoort hij, dan mag dat vriendje de volgende aanval openen.

Tekent de jongen aan wie je denkt liever dan dat hij bouwt, dan schildert hij hiermee een kunstwerk voor aan de muur.

De maker noemt negen jaar als ondergrens en vraagt om een volwassene in de buurt. Aan de eettafel laat hij zijn moeder zien hoe de vlakjes met elke kleur meer op een schilderij gaan lijken.

Een jongen die oude afstandsbedieningen openschroeft om te zien wat erin zit, legt hiermee zelf de verbindingen die hij daar zag.

Op zaterdagochtend aan de keukentafel probeert hij uit wat er gebeurt als hij een verbinding verlegt. Werkt het, dan schetst hij de opstelling in een schrift om hem later na te maken.

Echte techniek met eigen handen opbouwen spreekt een jongen aan die bij elk apparaat wil weten hoe het vanbinnen werkt.

Op een vrije woensdagmiddag zet hij de auto aan zijn bureau zelf in elkaar. Is alles af, dan wijst hij per stuk aan welke taak het in het geheel heeft.

Botley voert precies uit wat een jongen hem stap voor stap opdraagt, dus ziet hij meteen of zijn eigen plan klopt.

Op de gang legt hij met boeken en schoenen een route uit en laat hij de robot erlangs rijden. Botst Botley toch tegen een schoen, dan zoekt hij welke opdracht hij moet aanpassen.

Als de jongen voor wie je zoekt graag uitzoekt hoe een graafmachine werkt, bouwt hij hiermee zijn eigen machine.

Aan de keukentafel pompt hij lucht in de slangen en bedient hij de handventielen zelf.

Dolfijnen van LEGO-stenen krijgen een plekje op de vensterbank van een jongen die zijn bouwsels graag laat zien.

Staan ze er een tijdje, dan haalt hij het model uit elkaar en zet hij er een ander zeedier van in elkaar.

Zoek je iets voor een jongen die graag in zijn eentje op een lastig vraagstuk broedt, dan zit je hiermee goed.

Op de achterbank tijdens een lange autorit legt hij de stukjes steeds anders neer tot het klopt. Is het gelukt, dan schudt hij alles door elkaar en zoekt hij een nieuwe oplossing.

Deze breinbreker geeft een jongen die zijn Minecraft-wereld blok voor blok uitdenkt een reeks opdrachten om zelf te ontrafelen.

In de wachtkamer bij de tandarts zit hij er voorovergebogen bij en verschuift hij net zo lang tot het geheel sluit. Lukt een opdracht, dan zoekt hij meteen de volgende op.

Kies je iets voor een jongen die altijd als eerste het antwoord roept, dan laat Dobble hem die vlugge blik inzetten.

In de pauze op het schoolplein deelt hij de stapel uit aan een kring klasgenoten. Wie de meeste kaarten wint, kiest wie de volgende ronde mag schudden.

Een negenjarige die bij elke natuurfilm meteen weet waar een dier woont, mag hier zelf elke soort op zijn plek leggen.

Aan de eettafel zoekt hij eerst de stukjes met een snuit, vacht of veren bij elkaar. Komt zijn zus kijken, dan wijst hij aan welk dier bij welk deel van de wereld hoort.

Wie iets zoekt voor een jongen die in Minecraft elke mijngang zelf heeft gegraven, geeft hem zijn eigen spel als puzzel.

Aan de keukentafel legt hij eerst de randen en zoekt daarna naar plekken die hij uit zijn werelden herkent.

Gaat je cadeau naar een jongen die het hele gezin optrommelt voor een potje, dan draait dat potje voortaan om taart.

Aan de eettafel kijkt hij scherp hoe zijn moeder en zus hun taart aanpakken, en zoekt hij een slimmere zet. Verliest hij, dan vraagt hij meteen om nog een ronde tegen de winnaar.

Deze Lexibook-flipperkast brengt de Minions naar de kamer van een jongen die hun streken uit zijn hoofd kent.

Komt er een vriendje logeren, dan zetten ze hem op het bureau en spelen ze om de beurt. Wie het kortst volhoudt, kondigt de ander met een gek stemmetje aan voor het volgende potje.

Deze racebaan maakt van de kamervloer een circuit voor een jongen die elke inhaalactie in zijn hoofd al voorbereidt.

Samen met zijn vader bepaalt hij waar de baan lang rechtdoor gaat en waar een krappe bocht ligt. Na de laatste ronde legt hij die bocht ergens anders, zodat zijn vader een nieuwe lijn moet zoeken.

Een Minecraft-speler die nog lang over zijn mijngangen praat, krijgt met deze Creeper een stukje van zijn spel op zijn kamer.

Gaat op een schoolochtend het alarm af, dan zet hij het zelf uit en kijkt hoeveel tijd hij nog heeft voor het ontbijt.

Zelf bedachte machines horen thuis op het bureau van een jongen die in de kantlijn van elk schrift uitvindingen schetst.

Met zijn schrift opengeslagen ernaast bouwt hij zijn mooiste tekening na. Klopt het geheel nog niet met de schets, dan verschuift hij onderdelen tot het precies overeenkomt met wat hij op papier zette.