26 puzzelcadeaus voor kinderen van 6 tot 8 jaar

Dino's horen op de puzzelmat van een kind dat ze allemaal bij naam kent en graag zelf een plaatje afmaakt.

Ravensburger geeft vijf jaar als ondergrens op. Tijdens een logeerpartij bij opa en oma zoekt het eerst alle stukjes met een kop of staart bij elkaar.

Wie iets zoekt voor een kind dat graag Paw Patrol nadoet, geeft het een beeld om helemaal zelf te leggen.

De maker mikt op zes tot acht jaar, dus het hoeft niet te wachten tot het groter is. Terwijl het eten nog op het vuur staat, sorteert het aan de eettafel de stukjes op kleur.

Dit puzzelbeeld van Bluey groeit beetje bij beetje voor een zesjarige die elke aflevering met de hele familie meekijkt.

De maker geeft zes jaar als ondergrens op, dus het kind kan meteen zelf beginnen. Ligt het laatste stukje, dan wijst het aan welke figuur het zelf het liefst zou zijn.

Zoek je iets voor een kind dat liever bouwt dan een plaatje legt, dan krijgt het hier vormen om te stapelen.

Het zoekt welke kant een blok op moet en begint opnieuw als er een hoek uitsteekt. Op de vloer van de woonkamer zet het een muurtje neer en daagt een oudere broer uit om het na te doen.

Een meisje dat haar prinsessenjurk het liefst de hele dag aanhoudt, legt hier haar favoriete Disney-heldinnen zelf bij elkaar.

Clementoni geeft zes tot acht jaar op als leeftijd, dus ze kan er meteen mee aan de slag. Aan haar bureau na schooltijd zoekt ze eerst de stukjes met een gezicht erop bij elkaar.

Pikachu verdient een plek aan de keukentafel van een kind dat elke Pokémon herkent aan alleen een staart of een oor.

Het zoekt eerst de figuren die het bij naam kent en vult daarna de lege plekken ertussen. Zit de puzzel helemaal dicht, dan haalt het een ouder erbij om te raden hoe elk wezentje heet.

Ken je een kind dat bij elk museumbezoek meteen naar de skeletten loopt, dan legt het hier zelf een oertijd vol dino's bij elkaar.

Het speurt naar randen, poten en staarten en bepaalt zelf in welke hoek het begint. Is de plaat af, dan wijst het aan welke dino het in het museum het grootst vond.

Een politieoperatie om op te bouwen trekt een kind dat bij elke sirene naar het raam rent en van spanning houdt.

Een schoolkind zoekt het tafereel hier op eigen kracht bij elkaar. Komt er een vriendje spelen, dan verdelen ze de randstukjes en werken ze samen naar het midden toe.

Na schooltijd aan het eigen bureau legt een kind dat Die Maus meteen herkent, het figuurtje terug in de jungle.

Het speurt naar kleuren en randen en ziet het beeld langzaam rond dat bekende gezicht ontstaan. Past het laatste stukje, dan mag een ouder komen kijken voordat alles weer de doos in gaat.

Een kind dat geen aflevering van Gabby's Dollhouse wil missen, zoekt hier de figuren uit de serie zelf bij elkaar.

Het begint bij een bekend gezicht en bouwt de rest van de plaat daaromheen op. Ligt op het woonkamerkleed het laatste stukje, dan mag een ouder raden welke figuur welke naam heeft.

Het Cars 3-beeld komt stukje voor stukje tevoorschijn bij een kind dat thuis zijn speelgoedauto's het liefst om het hardst laat racen.

Clementoni noemt zes tot tien jaar als leeftijd, en daar valt een kind van zes of zeven precies in. Is de puzzel af, dan zet het zijn eigen wagens ernaast in een rij aan de start.

Een schoolkind dat elk schrift volplakt met stickers van fabeldieren, bouwt hier zelf zo'n magisch paard op uit losse stukjes.

Na school verzamelt het de stukjes op een dienblad, zodat het halve beeld bewaard blijft tot het weer verder wil.

Na de zwemles schuift een kind dat in elke speeltuin meteen naar de glijbaan rent, aan tafel om dit pretpark te leggen.

Het speurt eerst naar die bekende figuur en ontdekt daarna welke stukjes bij welke attractie horen. Ligt alles op zijn plek, dan wijst het aan in welk toestel het zelf het liefst zou zitten.

De Educa-legpuzzels laten Stitch opduiken voor een kind dat al heel wat plaatjes heeft gelegd en graag een stap verder gaat.

Het sorteert eerst de stukjes met een oor, een oog of een grijns erop en bouwt van daaruit verder. Komt er een neefje op bezoek, dan zoekt die de randstukjes terwijl het zelf het bekende gezicht afmaakt.

Koop je voor een kind dat elke kat op straat wil aaien, dan legt het hier zelf katjes bij elkaar.

Het speurt naar oren, snorharen en staarten en ziet zo het ene poesje na het andere verschijnen. Is de puzzel af, dan kiest het welk poesje het zelf zou willen hebben en verzint er een naam voor.

Een jonge animefan die aan tafel graag over Dragonball Z vertelt, legt die helden hier zelf bij elkaar.

Hij zoekt eerst de figuren die hij herkent en vult daarna de achtergrond in. Ligt het laatste stukje, dan kiest hij met welke held hij het liefst zou trainen.

Heeft het kind voor wie je zoekt meer met avontuur dan met schattige diertjes, dan wacht hier een tafereel om te leggen.

Het speurt eerst naar vleugels, staarten en klauwen en ziet zo de vliegende helden verschijnen. Is het beeld compleet, dan mag het geheel een avond op de vensterbank blijven liggen voor wie langskomt.

Deze Schmidt-puzzel laat Gabby en haar vrienden opduiken voor een kind dat ze allemaal bij naam kent.

Het zoekt eerst naar haar gezicht en legt de andere figuren er vervolgens omheen. Daarna haalt het de eigen poppen erbij en speelt naast de puzzel na wat er op het beeld gebeurt.

Op de speelkamervloer legt een kind dat Binnenstebuiten graag terugkijkt, de gevoelens uit die film zelf bij elkaar.

Het zoekt per kleur welke stukjes samenhoren en praat ondertussen over wat elk personage meemaakt. Is het beeld klaar, dan wijst het aan welke emotie het die dag zelf het sterkst had.

Uit losse stukjes groeit deze eenhoornpuzzel van Schmidt tot een sprookjesachtig plaatje voor een kind dat zijn knuffeleenhoorn overal mee naartoe neemt.

Het speurt naar de hoorn en de vacht en ziet het dier zo langzaam opdoemen. Zodra alles klopt op de slaapkamervloer, zet het de knuffel ernaast om te zien wie er het mooist uitziet.

De planeten rond de zon krijgen een plek op het bureau van een kind dat alles over de ruimte wil weten.

Zonder tekenfilmfiguur als houvast zoekt het zelf uit welk deeltje bij welke planeet hoort. Is de plaat af, dan wijst het aan waar de aarde staat.

Schenk je aan een kind dat graag kapper speelt, dan legt het hier Minnie in haar eigen salon bij elkaar.

Het herkent haar meteen en bouwt het beeld vanuit dat bekende gezicht op. Ligt het laatste stukje, dan krijgt een eigen pop op de bank ook een nieuw kapsel.

Deze legpuzzel zet Sneeuwwitje neer voor een kind dat het sprookje steeds opnieuw wil horen.

Het speurt naar haar bekende gezicht en legt de rest van het plaatje daaromheen. Zodra de plaat klopt, vertelt het aan wie komt kijken hoe het sprookje afloopt.